Over de voorstelling

De jonge regisseur Espen Hjort – die eerder Casino Nonstop en Goat Song maakte bij Theater Utrecht – presenteert dit najaar zijn nieuwe stuk My Heart Into My Mouth. Een beeldende, fysieke voorstelling over mannelijkheid, taal en verlies. Een stotterend en associatief duet tussen twee mannen over de momenten waarop het je niet lukt om je hart op je tong te krijgen. My Heart Into My Mouth is een productie van stichting Espen Hjort en Het Huis Utrecht, in samenwerking met Theater Utrecht. De première is 20 september in Het Huis Utrecht, daarna toert het stuk tot en met december langs kleine zalen.

We ontmoeten twee mannen die samen iets traumatisch meegemaakt hebben. Wat ze voelen, de staat waarin ze verkeren, kunnen ze nauwelijks in taal vangen. Stotteren, haperen, krijsen, neuriën, zingen, ademen – allesbehalve keurig spreken – is de manier waarop deze voorstelling zich voortbeweegt. En waar dit niet voldoende is voor de twee mannen, dan schiet het in het lichaam, en stottert dat mee. Met elkaar en met het publiek proberen ze te delen wat ze meegemaakt hebben, wat ze voelen en wat ze nodig hebben. De relatie tussen taal (of juist het gebrek hieraan) en mannelijkheid staan voor Espen Hjort centraal.

My Heart Into My Mouth
My Heart Into My Mouth
My Heart Into My Mouth
My Heart Into My Mouth

In een tijd waar identiteit en gender veelbesproken thema’s zijn richt Espen zich met deze voorstelling op de positie van de man. Hoe is ‘man zijn’ verbonden met controle en kracht? Wat doet mannelijkheid met mannen zelf, en met de mensheid? Kunnen we een eigen invulling geven aan wat mannelijkheid is, of zal het altijd al voor bepaald zijn?

De titel My Heart Into My Mouth komt van Shakespeares Koning Lear. Dit toneelstuk, waar mannelijkheid, het lichaam en het onvermogen om je uit te drukken centraal staat, is een inspiratiebron voor Espen Hjorts project. Hij is vooral gefascineerd door het personage Cordelia, de jongste dochter van Koning Lear. “Unlucky that I am, I cannot heave my heart into my mouth” zegt ze. Ook zij komt klem te zitten tussen de regels en eisen van communicatie. Net als zij wil Hjort in deze voorstelling de vluchtwegen uit de gevangenis van de taal proberen te vinden. Wat is de verbinding tussen stem en emotie? Tussen taal en lichaam? Wat kan je zeggen zonder het te zeggen?

Met deze voorstelling gaat Espen verder in zijn fascinatie voor het lichaam en wat het kan vertellen. Transformatie en de ontmoeting met het onbekende zijn terugkerende thema’s.
Zie www.espenhjort.com

Credits

Concept en regie: Espen Hjort
Spel: Yamill Jones en Felix Schellekens
Scenografie: Sanne Lips
Dramaturgisch advies: Marijn Lems
Geproduceerd door Het Huis en Espen Hjort/Stichting Skorpetind in samenwerking met Theater Utrecht.
De voorstelling maakt deel uit van het traject dat Espen in 2018-2020 aflegt binnen de nieuwe makers-regeling van het Fonds Podiumkunsten, met Het Huis als partner.

Lees meer