In de performatieve installatie campfire nodigen Bosse Provoost en Ezra Veldhuis je uit om plaats te nemen op het podium. Onder een indrukwekkende lichtboog word je ondergedompeld in een bad van geluid en licht. Hier laat je de dagelijkse werkelijkheid achter je en stap je in een zone waar de grenzen tussen mens, dier en technologie vervagen.
We luisteren mee naar een gesprek dat plaatsvindt onder een vreemd gesternte. Terwijl je daar zit, doorkruis je verschillende omgevingen, of is het steeds dezelfde ruimte die je telkens anders beleeft? De makers dagen ons uit om voorbij ons eigen, menselijke bewustzijn te denken. Hoe ziet de wereld eruit door het blikveld van een garnaal? Wat voelen de ronddwalende armen van een octopus, of hoe ervaren we de geborgenheid van een baarmoeder?
Door een samenspel van eeuwenoude dierenschilderingen, oplichtende synapsen en bijna-doodervaringen opent zich een veld van nieuwe perspectieven. Kunnen we ons werkelijk voorstellen hoe lichamen die totaal anders zijn dan de onze de wereld oppikken?
campfire is een uitnodiging om je open te stellen voor vreemde, onvermoede verbanden tussen lichtvlekken, geluiden en lichamen. Het is een zintuiglijk experiment dat laat voelen dat we, ondanks al onze uiterlijke verschillen, diep vanbinnen — biochemisch en instinctief — allemaal met elkaar verbonden zijn. In dit levende ecosysteem ben je niet langer slechts een toeschouwer, maar een essentieel onderdeel van de ruimte die je samen met de makers creëert.
