Quake door Leeuwarder Courant

Leeuwarder Courant - Maandag 14 december 2020

RECENSIE: ‘Quake’: een meeslepende dans tegen de draai in

RECENSIE: ‘Quake’: een meeslepende dans tegen de draai in

Door Gooitsen Eenling, gezien: 11/12 in De Harmonie te Leeuwarden.

Een steen valt in de vijver en zet het water in beweging. Die golven worden groter en sterker en blijven nog lang na ebben, ook als de steen allang gezonken is. Een sterke metafoor die in Quake, de nieuwe theatervoorstelling van Theater Utrecht in co-productie met DOX, een sturende werking heeft. Want de acht jonge, energieke performers beginnen hun voorstelling met goudeerlijke vragen over wie ze zelf zijn: waarom heb ik soms gewelddadige gedachten? Waarom kan ik pas vrijuit ademen als ik alleen ben? Waarom voel ik nog steeds de pijn van toen?

Wat volgt, is een zoektocht naar het verleden die via het heden naar de toekomst zal moeten leiden. Met filosofisch getinte verhalen en aanstekelijke dansen worden de schakels van de keten die jou hebben gemaakt tot wie je nu bent, ontrafeld. De vraag is: ga je mee met de stroom omdat de dingen nu eenmaal zo gaan? Of dans je tegen de draai in? De verhalen komen uit de geschiedenis van de mensheid: van de in de oertijd delende cellen die uiteindelijk de eerste mens hebben opgeleverd, via een plantage waar een slaaf wordt afgetuigd in het bijzijn van zijn kinderen, naar een verkrachte vrouw.

De kwetsbaarheid van de vertellers maakt indruk, de humor is mooi gedoseerd. De krachtige choreografieën zijn een lust voor het oog. Of het nu gaat om groepsdansen waarin we de golven van de vijver zien verbeeld of om bewegingsfrasen waarbij het individu zich tracht te ontworstelen aan de geijkte patronen, de beeldtaal is opzwepend en dynamisch. Een gigantische, mobiele spiegel versterkt wonderschoon wat er op het podium gebeurt. Soms is dat confronterend, soms ook belemmerend als de speelruimte wordt ingeperkt, soms ook bevrijdend omdat je jouw levensverhaal deelt met de anderen om je heen.

De veelheid aan teksten zorgen er wel voor dat je echt ‘toeschouwer’ blijft en wat analytisch naar de voorstelling en naar jezelf zit te kijken. Want de vraag is natuurlijk: kun je het verleden loslaten zonder dat je resoluut uit de rij dominostenen stapt? En kom je in opstand tegen machtsmisbruik? Het achttal maakt een duidelijke keuze: actie! Nu! En als je daarvoor kiest, kan er op het podium een kleurrijk, hartverwarmend feest worden gevierd.